Nurseesla.net

Engar yfirlýsingar um að bloggað verði af miklum móð héðan í frá, látum eina færslu í einu bara duga!

Ætli það beri ekki hvað hæst síðan síðast að ég verslaði mér eitt stykki íbúð. Keypti litla og krúttlega risíbúð á Hagamelnum og er þar með komin í hóp elítunnar á Íslandi, sem flykkist á melana í kring. Það fer alveg svakalega vel um mig þarna og ég er agalega heimakær þessa dagana, enda á fullu í hreiðurgerð. Þetta var nú ekki beint í mínum stíl þegar ég flutti og með hjálp góðra manna og kvenna breyttust bláir og bleikir veggir í hvíta og panellinn í loftinu líka. Upp úr kössunum komu túrkisbláir hlutir í röðum og ég fékk vægan aulahroll í fyrsta skipti sem ég leit á innihald kassanna dreift um stofugólfið! Alveg merkilegt hvernig þessi litur hefur dregist að mér í gegnum tíðina. Til allrar hamingju kemur þetta vel út, fínt að hafa bjarta liti í litlu rými! Það eina sem ekki er eins og það á að vera eru köngulærnar, sem eru aðeins og góðar með sig. Þær virðast smjúga inn um hverja rifu á gluggunum og það engin smáflykki. Kann einhver ráð til að halda þeim í burtu???!

Eurovision í fullum gangi og Ísland á blússandi siglingu. Ég táraðist þegar ég sá þau á sviðinu – vel sungið og flott show. Vonandi kunna sumir Evrópubúar að meta “less is more” og kjósa okkur þrátt fyrir að ekki séu stripparar, súludansarar eða sirkusfólk á sviðinu.

Ég er ennþá á fullu í salsa og hálfsvekkt yfir að þið látið ekki sjá ykkur líka Mig vantar alltaf fleiri herra að dansa við svo ef þið eruð karlkyns og með snefil af takti eða dansáhuga, kíkiði þá á www.salsaiceland.com og skelliði ykkur á námskeið (nú eða bara á salsakvöld á Sólon!). Þið stelpur eruð líka velkomnar, að sjálfsögðu

Halló halló.

Þótt lítið hafi heyrst í mér hér undanfarið hefur verið nóg að gera og gerast.

Akkurat núna sit ég á vaktinni og bíð eftir að klukkan verði átta. Er stútfull af kvefi og vitleysu – svona mátulega þegar mér er að batna í bakinu eftir erfiðar vikur undanfarið. Alveg dæmigert.

Ibi salsasnillingur kom hingað síðustu helgi og kenndi blóðheitum Íslendingum að dansa. Hann átti ekki til orð yfir veðrið frekar en svo oft áður, enda var eins og þakið ætlaði af íþróttahöllinni í MR í verstu hviðunum. Veðurstofan bað fólk að vera heima en auðvitað mættu allir á námskeið, eins og sönnum eskimóum sæmir. Þessum salsahelgum fylgir jafnan mikið stuð og mikið gaman enda skemmtilegur og breiður hópur fólks úr öllum áttum.

Næstkomandi helgi er það svo annars konar dans – hip hop/street. Það er líka fáránlega gaman og skemmtileg andstæða við mýktina og kvenlegheitin í salsanu. Folarnir, sem ætla að mæta og kenna mér og hinum um helgina, eru svakalegir tappar í dansheiminum og tilhlökkunin því mikil. Vonandi heldur bakið og vonandi (og ég ætla að biðja ykkur að krossa ykkur í bak og fyrir með mér) verður kvefið farið, því það er heldur leiðinlegra að skvetta hori á fólkið í kring

Ég kom bílnum “mínum” loksins á nagla í vikunni sem leið – ekki seinna vænna! Hann hefur fengið að hvíla sig í þessum vetrarhörkum en nú er hann fær í allan sjó. Stórmagnaður 20 ára kaggi þar á ferð.

Annað er nú svo sem ekki fréttnæmt. Ég sef sem betur fer af mér þennan blessaða Valentínusardag í dag/á morgun og næ því ekki að velta mér upp úr karlmannsleysi og almennum skorti á rómantík. Er að lesa asskoti skemmtilega bók núna sem heitir “Remind me again why I need a man” og ég held að ég láti það bara vera lokaorð þessarar færslu!

Góðar stundir.

Mikið leiðist mér raus bareigenda og reykingafólks um reykingabannið.

Ég get ekki skilið röksemdafærslur þessa hóps. Að banna reykingar inni á skemmti- og veitingastöðum er löngu tímabært, enda veit hver heilvita maður það í dag hversu óhollt þetta er fyrir mannslíkamann.

Ef ég tek ákvörðun um það þegar ég er unglingur að reykja ekki hlýt ég að eiga rétt á því að lifa í reyklausu umhverfi. Ekki satt? Þeir sem taka ákvörðun um að reykja eiga líka sinn rétt – en ekki þar sem þeirra reykur smýgur ofan í mín lungu. Það bara gengur ekki upp.

Það er frábært að geta í dag skroppið á kaffihús eina kvöldstund og skriðið beint upp í rúm þegar heim er komið í stað þess að fara nauðbeygður í sturtu og skella öllum fötunum í þvottavél strax. Ef prumpu- og svitafýlan er að kæfa alla gæti bara verið sniðugt að fjárfesta í ilmgjöfum ýmiss konar!

Kvörtun veitingabransafólks um að sala á áfengi dragist saman og minna komi í kassana þeirra eftir að bannið tók gildi finnst mér fáránleg. Ekki hef ég tekið eftir minnkandi mannfjölda í bænum, síður en svo. Þeir ættu kannski að beita kænsku til að draga til sín kúnna ef þeim finnst að illa gangi – bjóða upp á lifandi tónlist eða jafnvel bara minnka álagninguna á áfengi um nokkra tugi prósenta!

Kannski er ég svona einföld en mér finnst þetta bara ósköp einfalt mál!

Hér sit ég við eldhúsborðið, hlusta á nýuppgötvaðan John Mayer og sötra kók light. Ég kom við í búðinni á leiðinni heim og keypti háralit, hráefni í brauðrétt og fleira nauðsynlegt.

Háraliturinn var orðinn löngu tímabær fjárfesting. Ég var orðin eins og þrílit læða um hausinn og það er ekki fallegt. Mér finnst ósanngjarnt að maður geti ekki bara fengið að vera dökkhærður í friði ef maður vill. Andskotans vitleysa að vera að troða þessum ljósu hárum upp á mann alltaf hreint. Eftir tæpan mánuð eru 10 ár síðan ég sagði skilið við ljóskuna í mér og gerðist gervigreind. Hvað ætli það séu margir pakkar af lit og margir peningar? Snöggur útreikningur segir mér að það séu svona 105-110 skipti í litun (heima og á stofu) og a.m.k. 250.000-300.000 krónur. Jesús! Ég ætla ekki að reikna fyrir ykkur krónurnar sem hafa farið í snyrtivörur, enda með snyrtivöru- og íþróttaskófetish.

Hráefnið var svo keypt með það fyrir augum að fæða vinnufélagana í fyrramálið. Við reynum oft að gera okkur glaðan dag á föstudögum og verður oft úr hin mesta veisla. Ég var komin með samviskubit yfir að koma alltaf við í bakaríinu og redda mér á síðustu stundu og ákvað að malla eitthvað heimatilbúið í þetta skiptið. Í tilefni þess læt ég flakka bestu uppskrift að heitu í ofni, sem ég hef prófað lengi:

3 Gullostar
2-3 bréf reykt skinka (mér finnst hunangsskinkan rosalega góð)
2-3 rauðar paprikur (eftir smekk og stærð)
1 peli rjómi
Hvítt brauð.

Osturinn bræddur með smá rjómaskvettu. Skinka og paprika skorin smátt og bætt í ostablönduna. Rjóma bætt í eftir þörfum, þetta á að vera þykkfljótandi.
Skorpan tekin af brauðinu og það rifið í eldfast mót. Gumsinu hellt yfir og allt bakað í ca 30 mínútur við 180° eða þar til orðið ljósbrúnt og stökkt. Afskaplega einfalt en að sama skapi syndsamlega gott (og ógurlega fitandi!).

Eigum við að ræða eitthvað pólitík og handbolta? Það er varla að ég þori að opna fyrir þær gáttir. Ég veðjaði á að Frakkland ynni keppnina og að við lentum í 7. sæti í léttvínstippi vinnunnar. Ég held ég hafi skotið á rétta landið en sætið verður eitthvað óskemmtilegra! Mér finnst alveg hreint ótrúlegt að horfa á liðið spila á þessu móti. Auðvitað reynir maður að hvetja liðið sitt í blíðu og stríðu en það fer að verða asskoti erfitt að segja eitthvað jákvætt um leik okkar manna. Ég á að vísu gamlan bekkjarbróður í markinu, hann Hreiðar, og finnst ofsalega gaman að sjá hvað hann er að standa sig vel. Svo er Alex alltaf sætur.

Ég vil fá að kjósa mér nýja borgarstjórn. Þetta, sem í byrjun var skrípaleikur af bestu gerð, er orðið eitthvað skelfilega sorglegt og rotið. Ég held að við ættum að reka allt þetta lið og byrja upp á nýtt. Nýtt upphaf með nýju fólki er sennilega það eina sem einhverju gæti bjargað í stöðunni. Treystir einhver þessu fólki til að stjórna borginni okkar?

Ég vaknaði snemma í morgun þar sem ætlunin var að eyða deginum með ömmu gömlu. Þegar ég opnaði augun og tók eyrnatappana úr eyrunum fann ég að mér var skítkalt. Ekki furða. Glugginn galopinn og góður skafl til fóta í rúminu mínu. Ég kíkti út og sá að ég og litli fallegi kagginn hennar ömmu minnar vorum ekki að fara neitt. Dagurinn tók því 180° snúning og breyttist í náttfatadag. Ég er búin að lesa eina bók, horfa á sjónvarpið og sofa og líður agalega vel undir sænginni minni (sem er orðin þurr og hlý á ný!).

Eftir klukkutíma og 5 mínútur ætla ég að vera mætt í ræktina í púl hjá Unnsunni minni. Það verður liður í að gíra mig upp fyrir kjarabaráttufund ungra hjúkrunarfræðinga í kvöld. Mér hitnar í hamsi við það eitt að skrifa þessi orð þar sem ansi margt þarf að breytast í komandi kjarasamningum til að ég verði ánægð. Það eru farnar að renna á mig tvær grímur þegar ég fæ tár í augun yfir launaseðlinum mánaðamót eftir mánaðamót (og það eru sko ekki gleðitár). Það er eitthvað súrt við að hafa loksins lokið háskólanámi, fundið draumadjobbið og draumavinnufélagana og vera farin að pæla í öðrum kostum hálfu ári eftir útskrift.

Annars er ég góð Eins og áður sagði er mr. Dan Karaty að koma aftur til landsins og hann tekur með sér ansi magnað fylgdarlið í þetta skiptið. Shane Sparks, Danny og Sabra (sem aðdáendur So You Think You Can Dance ættu að þekkja) elta kappann og ætla líka að kenna mér spor eða tvö. Allt í einu eru sárindin yfir að hafa “misst af” Kúbufjörinu ekki aaaalveg jafnmikil

Jæja gott fólk.

Nýtt ár – ný bloggfyrirheit? Held það bara!

Ég er a.m.k. á lífi og gott betur en það. Það hefur ýmislegt á daga mína drifið síðan síðast – Dan Karaty er m.a.s. að koma aftur og því hálfgert Deja Vu að skrifa færslu um það! Ég er að missa mig í salsa og búin að fara 2 utanlandsferðir að nema meira í þeim fræðum. Dansfélagarnir eru á Kúbu í suðrænni sveiflu núna en ég er föst hér í íbúðapælingum, vinnu og kulda. Það verður bara Puerto Rico 2009 í staðinn, ekki spurning.

Núna er ég stödd í tölvustofunni í glænýjum skóla í Kópavoginum með henni Ásdísi vinkonu minni. Ég ákvað því að nota tækifærið og skrifa tvær línur, svona til að verkja bloggdrauginn af værum blundi. Við skulum svo sjá hvort hann snoozar mikið á næstunni eða kemst í gírinn.

Knús og kram á línuna.

Ég er súperglöð í dag!
Byrjaði daginn reyndar ekki vel – var á hálfgerðum bömmer yfir því að vera ekki að gera helminginn af því sem mig langar að gera. Skoðaði síðu eftir síðu á netinu um dansskóla og ferðalög og pældi í því hvort ég ætti að slá íbúðakaupunum á frest og leggjast í ferðalög og læra að dansa. Kíkti meðal annars á heimasíður Shane Sparks, Miu Michaels og Dan Karaty, sem öll eru danshöfundar og dómarar í uppáhaldssjónvarpsþættinum mínum: So you think you can dance.
Koma svo skemmtilegheitin. Kíkti fyrir rælni á heimasíðu World Class og haldiði að þar standi ekki bara stórum stöfum að áðurnefndur Dan Karaty komi til landsins í júlí og bjóði upp á námskeið??! Ég dreif í að skrá mig og borga og fattaði ekki fyrr en eftir á að þetta er næturvaktahelgi hjá mér. Mér er alveg sama, ég sef bara þegar ég er gömul.
Ég hef ákveðið að taka þessu sem merki að handan – ég held áfram að vinna vinna vinna, dansa líka en bara hér heima á Ísalandinu og eignast svo sæta holu með haustinu.

Þetta er gaurinn:

Ja hérna hér gott fólk. Er þetta blogg kannski með banvænan vírus? Ég er bara steinhætt að nenna að skrifa nokkuð – samt er ýmislegt sniðugt búið að gerast undanfarið og ágætispælingar í gangi í heilabúinu. Mér sýnist þetta vera smitandi sjúkdómur því bloggarar eru að gefa upp öndina hver af öðrum og blogghringurinn minn minnkar og minnkar með hverri vikunni!

Well. Ég er útskrifuð – orðin miss nurse. Systir Elsa eins og Ásgeir frændi minn kallar mig svo fallega. Mér finnst rosalega gaman að geta tekið á móti fólkinu hérna í vinnunni og kynnt mig sem hjúkrunarfræðing – þótt ég geti ekki sagt að margt hafi breyst vinnulega séð eftir útskrift! Svíþjóð var ljúf og ég fékk nasaþef af sól og sumri. Það er eitthvað sérlega wonderful við að sitja niðri á bryggju í Stokkhólmi, horfa á mávana og bátana, mannfólkið og sólina og láta hugann reika. Svo er nú jafnljúft að koma heim og upplifa sólsetur og kyrrð eins og hvergi annars staðar.

Það var bæði kyrrð og ókyrrð á tónleikum Goran Bregovic í Höllinni í maí. Allamalla hvað það var gaman! Ég átti bágt með mig, iðaði í sætinu og klappaði svo mikið að ég fékk blöðrur á puttana. Það var allt of þétt raðað í salinn að mínu mati, ég var með hnén í stólbakinu fyrir framan mig og olnbogann á bróður mínum í síðunni allan tímann. Þetta skemmir. Næst eru það Air sem ætla að kæta mig og mitt fríða föruneyti. Ég hlakka mikið til og er ánægð með að vera í stæði og geta dillað mér að vild.

Ég skaust til Eyja í vikunni – enda í allt of löngu fríi til að sitja heima og gera ekki neitt. Við Þórey fengum okkur Koffínátín og sigldum í blíðvirði með Herjólfi (eða jólfa eins og innfæddir kalla hann víst). Í Eyjum fengum við súperguide og sáum sennilega aðra hvoru þúfu eða svo. Þetta var fyrsti túr minn til Vestmanneyja og gaman að sjá þetta loksins með eigin augum. Sætur og vinalegur bær, minnti um margt á Vopnafjörðinn minn. Ég lagði ekki í sprangið en á vídjó af Þóreyju, sem er falt fyrir nógu marga peninga. Herjólfsdalur er svo lítill að ég var næstum farin að hlæja. Ég ætla því að fara á þjóðhátíð í nánustu framtíð og sjá hvernig hann stækkar við að fyllast af fólki.

Nú er það bara margra daga vinnutörn framundan, enda vantar mig peninga fyrir húsnæði. Mikið hlakka ég til þegar ég dett niður á draumaíbúðina og get keypt hana!

Vinnan kallar og ég er rokin!

Halló góða fólk. Eru ekki allir löngu hættir að kíkja hingað inn? Það bara hlýtur að vera.

Leitun að leiðinlegra bloggi og því miður verð ég að hryggja ykkur með því að það batnar ekkert í nótt Lífið mitt er frekar einsleitt þessa dagana og gengur út á lokaverkefni, vinnu og svefn. Í þessari röð. Þess á milli fer ég í skemmtilegustu leikfimi í geiminum hjá henni Unni minni í World Class. Ef ykkur langar í dansandi fjör þrisvar í viku mæli ég með World Class Salsa mánudaga og miðvikudaga og svo Dirty dancing á föstudögum. Gargandi snilld og heldur mér sæmilega heilli á geði. 

Svo er það bara lokaspretturinn í skólanum – skil 15.5. Fram að því verð ég áfram óviðræðuhæf. 18. maí er fræðsludagur á bráðamóttökunni og þá skal slett ærlega úr klaufunum. Goran Bregovic ætlar að skemmta okkur bróður mínum á Listahátíð 19. maí og þá heimta ég líka afmælispartý Þórey. Svo er það bara Sverige.

Familían ætlar að koma og horfa á mig útskrifast og við ætlum að nota tækifærið og njóta Svíþjóðar í vorblíðunni. Liseberg og Kungsportsavenyn í Gautaborg, Gamla Stan og útikaffihús í Stokkhólmi verða fyrir barðinu á okkur og að sjálfsögðu ætla ég að knúsa gemlingana mína í leiðinni. Ágætisútskriftarferð það!

Nú er það bara næturvakt númer 2 sem blívar og ég ætla að vinda mér í að fara yfir lyfja- og ælubakkastatusinn hér á bæ.

Ha det bra!

… en sökum anna verður áfram afsakið hlé hér. Vinna, verknám og lokaverkefni liggja fyrir og sér ekki fyrir endann á ósköpunum!

Veriði góð hvort við annað og njótiði sumardagsins fyrsta á morgun!