Nurseesla.net

Ótrúlegt hvað eitt símtal að heiman getur gefið manni mikið.
Þessi fegurðardrottning hringdi í mig áðan og sagði mér af hverju ég er að missa í Reykjavík og New York
Takk fyrir spjallið skvís – you made my day!

Ég hætti mér annars út í rigninguna áðan.  Hjólaði niður í bæ að kaupa í matinn og fara á pósthúsið en sá svo ekki annan kost í stöðunni en að drífa mig bara heim aftur þar sem það var farið að sullast vatn upp úr skónum mínum!
Þvílíkt og annað eins úrhelli hef ég ekki séð lengi og ég þurfti aukakorter í sturtunni til að ná skjálftanum úr mér.
Þetta var mjög hressandi en ég held ég þurfi að kaupa bretti á hjólið mitt svo ég sé ekki með drullubrúna rönd upp eftir líkamanum að framan og aftan.
Ekki sérlega smart

Krákurnar í garðinum mínum (sem mörg ykkar hafa heyrt mig væla yfir áður ) eru að sækja í sig veðrið.
Ég bý með stelpu, sem heitir Anna.
Hún reykir og fer þess vegna út í garð á klukkutíma fresti að “fá sér ferskt loft”.  Hún er hrædd við fugla og nú er svo komið að hún þorir ekki ein út á kvöldin!  Ég er ekki lengur eini kjúklingur í íbúðinni og er glöð að það er fleirum en mér, sem finnst alveg nóg að horfa á Birds í bíó.

Talandi um að vera kjúklingur.
Sökum myrkfælni reyni ég að skipuleggja þvottatímann minn þannig að ég þurfi sem minnst að vera á ferli niðri í kjallara eftir myrkur.  Yfirleitt tekst það mjög vel, en í dag brást mér bogalistin.
Vélarnar kláruðust fyrir korteri síðan, og þar sem fleiri ferðir ofan í kjallara (þar sem ég er viss um að leynast vondir kallar í öllum skúmaskotum) eru neðarlega á óskalistanum er núna þvottur um alla íbúð, á öllum stólbökum og ofnum.
Hvenær verður maður fullorðinn og hættir þessum barnaskap?!

Klukkan er 22 mínútur gengin í fimm aðfararnótt 30. október og ég er ekki sofnuð.
Það verður ofsalega hressandi að sitja í skólanum frá 8 til 16 á morgun.
Úff.

Update: Klukkan er 14:46. Ég er ekki sofnuð enn, sit með svefngalsa og á koffíntrippi að læra um flogaveiki.  Spurning hvort það er gáfulegra að leggja sig aðeins núna eða halda sér vakandi fram yfir kvöldmat og sofa svo bara í einum rykk til morguns?

Þetta er nú búinn að vera meiri letidagurinn.
Vaknaði aðeins skárri af verkjum og kvefi í morgun en er samt sem áður ennþá hálfræfilsleg.
Borðaði vítamín í morgunmat og lagði mig svo svona þrisvar í dag, á milli þess sem ég gerði ekki neitt

Ákvað þó að drífa mig í danstíma klukkan fimm, enda búin að leita að slíku í Skövdebæ síðan ég flutti hingað.  Bekkjarsystir mín hringdi í mig í gær og sagðist hafa fundið tíma, sem væru alltaf á sunnudögum og opnir öllum.
Gat ekki verið betra!
Þegar við mættum á svæðið var hópurinn á aldrinum 10-14 ára, en við ákváðum nú samt að bíða aðeins og gefa þessu séns, enda báðar dansþyrstar með eindæmum.
Kennarinn reyndist hins vegar algjörlega vanhæfur, tónlistin var ömurleg og krakkagreyin þekktu ekki hægri frá vinstri, svo úr varð einn hrærigrautur.
Hjóluðum því svekktar aftur heim á leið.

Þessi bær hættir aldrei að koma mér á óvart.  Í neikvæðum skilningi!
Bara nokkrir mánuðir eftir…

Við hittumst í kvöld nokkrar bekkjarsystur og smíðuðum sushi.
Ég hef bara einu sinni reynt að gera mitt eigið sushi og það heppnaðist ekki sérlega vel, svo ég tók því fegins hendi að fá kennslu í þessum fræðum í kvöld

Þetta var bara þrælskemmtilegt og ég er ekki frá því að ég hafi dulbúna hæfileika í sushigerð. Mínar rúllur voru í það minnsta ekki ljótastar og stelpurnar samt í mikilli æfingu!
Eftir matargerð og át (ég er svo södd eftir þessi tvö kvöld að ég fór í stærstu náttbuxurnar mínar…) settumst við fyrir framan sjónvarpið og spjölluðum.
Það er alltaf gaman að kynnast nýju fólki og sjá hvað maður á sameiginlegt eða minna sameiginlegt með viðkomandi.

Fyrir kvöldið í kvöld var ég með fordóma gagnvart stelpu einni í bekknum, sem mér hefur alltaf fundist fráhrindandi og ferlega furðuleg.
Hún er vissulega svolítið furðuleg við nánari kynni, en ekki nándar nærri eins leiðinleg og hrokafull og mér finnst hún virka í skólanum.  Þarf að venja mig á að gefa fólki séns

Núna liggur leiðin beina leið í draumalandið.
Er algjörlega búin á því, með vöðvabólgu og kvef, hausverk og eyrnaverk og alveg eins og drusla.
Þá er alltaf langskynsamlegast að skríða undir sæng, kveikja á hitateppinu og sofna við ljúfa tóna.
Fariði vel með ykkur lömbin mín.

Ég elska PowerBókina mína, þrátt fyrir “smávægilega” galla  Þetta er næstum svona skilyrðislaus ást, eins og milli móður og barns, enda litla barnið mitt þessi elska.
Ég komst hins vegar að því endanlega í gær að iWeb er leiðindaforrit, sem ég nenni ekki að púkka upp á.  (Gulli og Jóhann, þetta er bara fyrir ykkur: iWeb sucks.  Ánægðir?!)
Bara það að gera fólki kleift að setja inn komment var ferlegt vesen og tók steininn úr í gær þegar átti að fara að rukka mig fyrir það.  Nei takk.  Þá færum við okkur frekar eitthvað annað!

Held að þetta verði bara ágætislending og ég haldi mig hér einhvern tíma (enda þori ég ekki annað eftir að hafa verið með tvo tölvunarfræðinga í fullri vinnu í kvöld við að setja þetta upp og lagfæra eftir mínu þrjóska höfði!).

Var í prófi í dag, sem ég er búin að kvíða lengi.  Gekk framar vonum, held allavegana að ég sé nokkuð örugg með að hafa náð þessu, sem var ekkert sjálfgefið, enda skrítinn kúrs, sem ég er fegin að er búinn og kemur (vonandi) aldrei aftur (hvað eru margar kommur og aukasetningar í því!!?).
Á mánudag tekur við skemmtilegt námsefni og skemmtilegir skóladagar, þar sem blandað er saman bóklegum fyrirlestrum og verklegri kennslu, sem er jú það sem maður lærir langmest á í þessum skóla.  Það er ágætt að kunna teoríuna að baki þess að sprauta einhvern í rassinn, en maður kann það samt ekki fyrr en maður er búinn að prófa.  Nokkrum sinnum

Átti frábært kvöld í kvöld í góðra vina hópi við spjall og át.  Takk kærlega fyrir mig!

Góðan daginn.
Það er nú meira hvað það er gaman að fylgjast með stjórnmálunum hérna í sósíalistalandinu Sverige, þar sem hægri flokkarnir breyttust í vinstri rétt fyrir kosningar (líkt og gerðist fyrir ekki svo löngu í öðru landi hér skammt frá).
Mér finnst svolítið spaugilegt að tala við sænska vini og kunningja, sem flestir eru hægrisinnaðir.
Ég hef oft hlustað á þetta fólk, t.d. Marcus fyrrverandi, tala um “mistök” vinstrimanna og -kvenna í fyrri stjórnum, t.d. um að hún fröken varaforsætisráðherra Mona Sahlin hafi ekki borgað stöðumælasektirnar og að herra fyrrverandi dómsmálaráðherra Thomas Bodström hafi borgað barnapíunni svart og reykt hass.
Þetta fannst fólkinu alveg skelfilegt og vildi að liðið segði af sér einn tveir og sautján. Mona tók að einhverju leyti ábyrgð á gjörðum sínum þótt mig minni nú að henni hafi verið troðið aftur inn í stjórn eftir ákveðinn tíma.
Hins vegar er komið annað hljóð í fólkið nú, þegar svipaðar syndir koma upp úr ruslapokum nýrra stjórnarmeðlima.
Greyið Reinfeldt ræður ekki neitt við neitt og bloggarar landsins rembast við að grafa upp skítinn og koma honum á síður æsifréttablaðanna.
Núna eru þetta (í augum þessara vina minna) allt í einu “smávægileg hliðarspor”, sem ekki ættu að valda svona miklum usla.
Á meðan gömlum kerlingum í Svíþjóð er hent í steininn og þær látnar borga himinháar upphæðir fyrir að henda rusli í vitlausan gám er varla hægt að líta fram hjá svona skattasvindli háttvirtra ráðherra, er það?
Af hverju passar þetta fólk sig ekki betur?
Þar sem Svíþjóð er aðeins stærra land en Ísland er örlítið erfiðara að komast á þing hérna og flestir pólitíkusanna hafa stefnt á frama í stjórnmálum síðan í gaggó. Datt þeim ekki í hug einhvers staðar á leiðinni að svona lagað kæmist upp og gæti komið þeim í bobba?
Eða treystu þeir því bara að Svíar héldu áfram að vera eins og Íslendingar og kipptu sér lítið upp við spillingu og svindl (eða yrðu brjálaðir í viku og gleymdu því svo)?
Yfir í annað og skemmtilegra.
Ég hitti Önnu Ýri og Karitas Guðrúnu í fyrradag og átti með þeim fínan eftirmiðdag, þótt daman væri að vísu þrælkvefuð og svolítið pirr.
Myndir má finna Hér.
Það gerist ekki mikið sætara en þetta
Hvernig væri svo að skilja eftir sig komment eða tvö gott fólk?!

Ég er búin að eiga fullorðinsdag.
Suma daga er maður fullorðnari en aðra. Í dag er ég búin að skúra, skrúbba og bóna, þvo þvott, læra, elda almennilegan heimilismat og njóta þess að vera ein heima.
Ég er líka búin að vera með klassíkina mína í eyrunum í allan dag og mig klæjar í puttana að komast í flygilinn minn. Það er skrítið hvað klassísk tónlist hefur miklu meiri áhrif á mig en önnur. Ég tárast oft yfir væmnum popplögum og flottar ballöður finnast mér nauðsynlegar í hversdagnum, en það kveikir ekkert jafnmikið í mér og klassíkin.
Ég á mér nokkur uppáhaldstónverk, verk sem ég get hlustað á aftur og aftur og þekki hverja nótu í. Sum get ég m.a.s. spilað sjálf Í dag er ég búin að vera í rólegu deildinni.
Frá því að ég var lítil skotta að byrja að hafa gaman að klassíkinni, sem ég var “látin” spila í píanótímunum, hefur Satie verið í miklu uppáhaldi. Gymnopediurnar hans og Gnossiennurnar eru svo vel samdar að gæsahúðin hverfur ekki í marga tíma eftir hlustun.
Nocturnurnar hans Chopin hafa sömu áhrif og þá sérstaklega Es-dúr op. 9 nr. 2: andante og g-moll op. 15 nr. 3: lento (preferably í flutningi Daniel Barenboim).
Träumerei eftir Schuman er eitt af mínum uppáhalds og ég er búin að rembast við að læra að spila það almennilega sl. sumur. Þar sem ég verð heima allan desembermánuð skal mér takast að sigrast á þessu verki þá og það mun þá bætast við jólakonsertinn okkar Mimma á aðfangadag
Við Hilmir spiluðum einu sinni verk á tónleikum sem heitir Sicilienne og er eftir Fauré. Útsetningin fyrir Selló og píanó er ótrúlega falleg og ég mæli með að allir, sem hafa gaman að klassík, finni verkið og njóti.

Tónlist vekur upp svo margar minningar. Við þessa hlustun i dag var ég allt í einu komin til Sundsvall, þar sem eg bjó þegar eg var lítil. Ég var aftur i Saabnum að keyra út í Alnö, sem er eyja rétt fyrir utan bæinn. Þangað liggur löng brú (sem í minningunni er endalaus) og við keyrðum oft þangað í sunnudagsbíltúr. Í bílnum var m.a. segulbandsspóla með klassískri tónlist og uppáhaldið mitt varð snemma Rondo alla Turca eftir Mozart. Í dag nægir mér að heyra fyrstu nóturnar og þá er ég á leiðinni á ströndina

Á morgun er svo skóladagur og lokavinnsla á hópverkefninu (þessu sem er að gera okkur Imbu vitlausar ) eftir hádegi. Ég er búin að hlaða batteríin svo svakalega vel þessa helgina að ég hlakka næstum því til að mæta.
En bara næstum því…

Á morgun er próf í lyfjareikningi.
Ég er búin að vera dugleg að reikna og þetta er bara ekkert mál. Þ.e.a.s. ég skil 100% hvað ég er að gera og reikna gömlu prófin án vandræða. Loksins farin að skilja út á hvað þetta gengur eftir að hafa blandað óteljandi sýklalyfja- og verkjalyfjablöndur í sumar og þarf bara að ímynda mér að ég sé inni á lyfjaherbergi og þá liggur þetta alveg ljóst fyrir
Er svo búin að leggjast yfir reikningsaðferðir kennarans en skil þær ekki og ætla þess vegna bara að útskýra hvert einasta hænuskref í minni aðferð í orðum – þá getur hún bara ekki fellt mig. Ef hún gerir það er ég þá allavegana í rétta landinu til að standa uppi i hárinu á henni í þetta skiptið, ekki föst fyrir framan tölvuskjáinn á Íslandi!
Ég hlakka mikið til að vera búin með þetta próf og geta þá bara einbeitt mér að Stjórnuninni og skipulaginu og reynt að botna eitthvað í hvað er að gerast þar!
Ég er búin að vera eitthvað lítil í mér undanfarna daga og ég er með heimþrá. Þá hjálpar að skoða myndir af fólkinu sínu og þessa fann ég í símanum mínum um daginn:

Hún er tekin í Stokkhólmi í lok september þegar ég fékk að knúsa þennan stanslaust í einn sólarhring. Vona að mín eigin börn verði svona frábær!
Svo er annað trix, sem virkar alltaf þegar ég er eitthvað leið.
Jólalagatrixið. Í gær setti ég “Baby, it´s cold outside” (technically ekki jólalag…) og “My grown up christmas list” í iTunes og þá lyftist brúnin strax um nokkra millimetra. Ég er ekki crazy, prófiði bara!
Um helgina er ekkert planað nema að slappa af og læra. Svolítið eins og allar hinar helgarnar hérna Ég kíkti aðeins út síðustu helgi og það endaði í þvílíkri vitleysu og drama, kostaði heila andvökunótt og vesen og samt var ég komin heim til mín stillt og prúð klukkan hálftólf!
Held ég haldi mig bara heima við í náttfötunum og með góða mynd í tækinu í þetta skiptið

Ég er alltaf jafnánægð þegar föstudagurinn kemur, enda langbesti dagur vikunnar.
Ég á reyndar frekar auðveldar vikur þennan kúrsinn, nær alltaf fjögurra daga helgar (sem eiga þó að fara í lærdóm…) og fyrirlestrarnir alltaf í miðri viku.
Við Ingibjörg hittumst og bölvuðum restinni af hópnum okkar aðeins í dag, kláruðum okkar part af verkefninu og hún gaf mér íslenskt nammi
Ég fékk nú reyndar flottan pakka með þristum og öðru skemmtiefni í vikunni svo ég er rosalega vel sett.
Takk fyrir það
Ingibjörg gerði meira en bara gefa mér nammi því hún lánaði mér hleðslutæki svo ég gæti notað tölvuna mína um helgina.
Tölvan Tux er nefnilega biluð aftur. Aftur og nýbúin. Ég fór næstum því að grenja þegar hún gaf sig endanlega í gær. Hringdi svo í apple á Íslandi i morgun og lenti á bið.
Var númer 2 í röðinni í 13 mínútur og þegar loksins kom að mér slitnaði sambandið. Ekki i fyrsta skipti sem það gerist þegar ég hringi i skiptiborðið hjá þeim. Og hefði verið allt í lagi hefði inneignin mín ekki svo sem gott sem klárast við þetta.
Vinir mínir hjá Apple á Íslandi fengu því heldur pirraðan tölvupóst í morgun. M.a.s. svo pirraðan að þeir hafa sennilega smitast og þess vegna ekki getað svarað mér i dag.
Makkaveikin ógurlega herjar á íslenskt námsfólk í Skövdebæ og ég held ég þurfi að hugsa mig um tvisvar áður en ég spái í nýja tölvu. Fólkið hérna hefur verið að snúast smám saman yfir í Macintosh en einhvern veginn hafa allar nýju tölvurnar endað á verkstæði og þurft að dúsa þar svo vikum skiptir. Er nokkuð vit í því?
Fyrir utan tölvuvesen og grenjandi rigninguna hérna var þetta með betri dögum í langan tíma.
Ég ætla að vinna i að helgin verði jafnflott.
Góða helgi fallega fólk.

Þá er haustið loksins að skella á.
Loksins segi ég, því ég elska þessa árstíð.
Haustinu fylgir að vísu skóli og í augnablikinu er ég ekki í miklu stuði fyrir hann… Kúrsinn leiðinlegur og þessi hópaverkefni endalaust að ganga af mér dauðri en þetta verður bráðum búið og nóvember verður meira en lítið frábær mánuður hér á bæ!
Haustið þýðir líka að geitungarnir hverfa bráðum og ég skal fagna því vel og innilega. Ég var nefnilega stungin af einum slíkum í fyrsta skipti á ævinni áðan og fannst það ekkert sérstaklega gott…
Hvernig líst ykkur svo á nýja bloggið?