Nurseesla.net

Það helltist allt í einu yfir mig löngun í soðna ýsu, kartöflur, smjör og salt. Því miður er ýsan hérna ógeð, svo ég held ég bíði róleg í þessa 17 daga fram að heimför!
Já, það er einungis 17 dagar í 1. mars. Og einungis 11 dagar í komu Þóreyjar Sifjar til Svíaveldis.
Við erum búnar að kaupa okkur miða á La Traviata í Konunglegu sænsku óperunni og svo eru planaðir safnadagar í Stokkhólmi í bland við ómenningarlegri tímaeyðslu.

Ég er búin að horfa á flestar myndanna, sem ég ætlaði mér að vera búin með fyrir Óskarinn, enda býst ég fastlega við að fröken Þórey vilji halda náttfatapartý fyrir framan sjónavarpið þá nótt. Sjónvarpið í íbúðinni er reyndar bilað. Nýju sambýlingarnir fiktuðu í því í gær og í dag fer það ekki í gang. Þessar tvær nýjustu eru annars frekar furðulegar og ég er fegin að ég er að flytja héðan. Önnur þeirra fer með 750 ml af matarolíu á viku, steikir allt upp úr a.m.k. desilítra af olíu og stækjan liggur um alla íbúð marga tíma á eftir.
Hið þægilega samát, sem var orðið þægilegt og peningasparandi,
er því á undanhaldi því ég kem matnum hennar bara ekki niður. Hin virðist vera mállaus, segir aldrei nokkurn skapaðan hlut og stundum er heimilishaldið frekar þrúgað af þeim sökum.

Mig langar að mæla með Babel, The Queen, Little Miss Sunshine og líka Pursuit of Happyness.
Little Miss Sunshine er með betri myndum, sem ég hef séð langalengi.
Sem og The Queen. Babel er ótrúlega sterk og vel leikin.
Pursuit of Happyness er góð Feel-Good mynd með góðan boðskap.
Svo sá ég magnaða heimildarmynd um heilaþvott á börnum í USA.  Sú nefnist Jesus Camp og það er hægt að horfa á hana á Google Videos. Hún skelfdi mig.

Þessa dagana gengur lífið út á lærdóm og meiri lærdóm. Mér finnst ég vera að verða hálfkúkú á þessu, enda of margt í gangi í einu. Þetta tekur þó allt enda næstkomandi föstudag og næstu helgi get ég byrjað að pakka og þrífa þetta skítapleis í síðasta skipti  Þórey er búin að bjóðast til að skúra, svo ég held ég geymi það handa henni.

Ég er búin að vera í hálfgerðu nostalgíukasti undanfarna daga. Ég rakst fyrir tilviljun á 2 stk Aerobic Sport-skottur á netinu og fór allt í einu að söngla tónlist frá þeim frábæra tíma, gróf upp Blackstreet og Another Level og m.a.s. vinsælasta lagið í tímunum mínum árið 1997 – Who do you think you are, með hinum ódauðlegu Spice Girls. Stundum væri ég alveg til í að hverfa aftur til 1998 og upplifa þann fíling aftur. Þá var gaman!

Spilakvöldið í gærkvöldi heppnaðist með ágætum.
Ákveðið var að spila Trivial Pursuit og kynjaskipta í lið - stelpur á móti strákum.
Auðvitað rústuðum við þessum gæjum, sem vissu ekki hvaðan á þá stóð veðrið.

Í dag á frábærasti vinkonuhópur í heimi 10 ára afmæli.
Ég held að ég hljóti að vera með ríkari Íslendingum að eiga þessar að.
Til hamingju með daginn elskurnar mínar.

Læt fylgja með eina sæta frá jóladinner Klessanna í desember.
Kristínu, Herdísi, Erlu og mig vantar nú reyndar á myndina, en hún er sæt engu að síður