Soðin ýsa og kartöflur. Preferably stappað.
Það helltist allt í einu yfir mig löngun í soðna ýsu, kartöflur, smjör og salt. Því miður er ýsan hérna ógeð, svo ég held ég bíði róleg í þessa 17 daga fram að heimför!
Já, það er einungis 17 dagar í 1. mars. Og einungis 11 dagar í komu Þóreyjar Sifjar til Svíaveldis.
Við erum búnar að kaupa okkur miða á La Traviata í Konunglegu sænsku óperunni og svo eru planaðir safnadagar í Stokkhólmi í bland við ómenningarlegri tímaeyðslu.
Ég er búin að horfa á flestar myndanna, sem ég ætlaði mér að vera búin með fyrir Óskarinn, enda býst ég fastlega við að fröken Þórey vilji halda náttfatapartý fyrir framan sjónavarpið þá nótt. Sjónvarpið í íbúðinni er reyndar bilað. Nýju sambýlingarnir fiktuðu í því í gær og í dag fer það ekki í gang. Þessar tvær nýjustu eru annars frekar furðulegar og ég er fegin að ég er að flytja héðan. Önnur þeirra fer með 750 ml af matarolíu á viku, steikir allt upp úr a.m.k. desilítra af olíu og stækjan liggur um alla íbúð marga tíma á eftir.
Hið þægilega samát, sem var orðið þægilegt og peningasparandi,
er því á undanhaldi því ég kem matnum hennar bara ekki niður. Hin virðist vera mállaus, segir aldrei nokkurn skapaðan hlut og stundum er heimilishaldið frekar þrúgað af þeim sökum.
Mig langar að mæla með Babel, The Queen, Little Miss Sunshine og líka Pursuit of Happyness.
Little Miss Sunshine er með betri myndum, sem ég hef séð langalengi.
Sem og The Queen. Babel er ótrúlega sterk og vel leikin.
Pursuit of Happyness er góð Feel-Good mynd með góðan boðskap.
Svo sá ég magnaða heimildarmynd um heilaþvott á börnum í USA. Sú nefnist Jesus Camp og það er hægt að horfa á hana á Google Videos. Hún skelfdi mig.
Þessa dagana gengur lífið út á lærdóm og meiri lærdóm. Mér finnst ég vera að verða hálfkúkú á þessu, enda of margt í gangi í einu. Þetta tekur þó allt enda næstkomandi föstudag og næstu helgi get ég byrjað að pakka og þrífa þetta skítapleis í síðasta skipti 
Þórey er búin að bjóðast til að skúra, svo ég held ég geymi það handa henni.
Ég er búin að vera í hálfgerðu nostalgíukasti undanfarna daga. Ég rakst fyrir tilviljun á 2 stk Aerobic Sport-skottur á netinu og fór allt í einu að söngla tónlist frá þeim frábæra tíma, gróf upp Blackstreet og Another Level og m.a.s. vinsælasta lagið í tímunum mínum árið 1997 – Who do you think you are, með hinum ódauðlegu Spice Girls. Stundum væri ég alveg til í að hverfa aftur til 1998 og upplifa þann fíling aftur. Þá var gaman!
febrúar 13th, 2007 at 01:00
hehe….er einmitt búin að láta mig dreyma um soðna ýsu, stappaða með smjöri og kartöflum…síðustu daga. en það er sama saga hér – fiskurinn ekki upp á marga fiska. haha. knús og kram. herdís.
febrúar 13th, 2007 at 13:36
sælar! ég er svo heppin að vera uppi á íslandi og er einmitt að fara að borða ýsu í kvöld með tilheyrandi…nammnamm.
jess, það styttist í komu mína…en erum við ekki bara að tala um skúringar á einu litlu herbergi..? ég er góð í það.
ji, svo á ég eftir að sjá allar þessar óskarsmyndir, en ég skal vaka með honum fyrst þú endilega vilt!
sjáumst!
febrúar 14th, 2007 at 09:07
Skil vel að þú saknir ýsunnar hérna frá gamla Fróni, en það styttist í að þú komir heim og þá getur þú hakkað í þig soðna ýsu! Gangi þér vel í skólanum og skemmtu þér vel við að þrífa íbúðina
febrúar 15th, 2007 at 10:27
Það var sko ógeðslega gaman í Aerobic tímunum þínum!! Sakna þess enn í dag
febrúar 15th, 2007 at 11:56
Little Miss Sunshine – hreinasta snilld!
Á eftir að berja The Queen augum – er á dagskránni.
Gangi þér nú vel það sem eftir er af dvölinni í Skaufabæ, hlakka til að sjá þig
/Baráttukveðjur úr Vatnsmýrinni.
febrúar 21st, 2007 at 08:58
Hlakka til að sjá þig systa. Ég skal gefa þér fisk svo þú braggist.
febrúar 25th, 2007 at 16:42
Hæ skvísan mín… jæja núna er stutt í að þú komir heim.. hlakka voða mikið til að sjá þig Elsa mín, og ég hlakka líka til að fá þitt góða lasagna;)
Heyrumst;*
mars 13th, 2007 at 23:17
Bloggaðu kona góð….