Dekur!
Hér sit ég við eldhúsborðið, hlusta á nýuppgötvaðan John Mayer og sötra kók light. Ég kom við í búðinni á leiðinni heim og keypti háralit, hráefni í brauðrétt og fleira nauðsynlegt.
Háraliturinn var orðinn löngu tímabær fjárfesting. Ég var orðin eins og þrílit læða um hausinn og það er ekki fallegt. Mér finnst ósanngjarnt að maður geti ekki bara fengið að vera dökkhærður í friði ef maður vill. Andskotans vitleysa að vera að troða þessum ljósu hárum upp á mann alltaf hreint. Eftir tæpan mánuð eru 10 ár síðan ég sagði skilið við ljóskuna í mér og gerðist gervigreind. Hvað ætli það séu margir pakkar af lit og margir peningar? Snöggur útreikningur segir mér að það séu svona 105-110 skipti í litun (heima og á stofu) og a.m.k. 250.000-300.000 krónur. Jesús! Ég ætla ekki að reikna fyrir ykkur krónurnar sem hafa farið í snyrtivörur, enda með snyrtivöru- og íþróttaskófetish.
Hráefnið var svo keypt með það fyrir augum að fæða vinnufélagana í fyrramálið. Við reynum oft að gera okkur glaðan dag á föstudögum og verður oft úr hin mesta veisla. Ég var komin með samviskubit yfir að koma alltaf við í bakaríinu og redda mér á síðustu stundu og ákvað að malla eitthvað heimatilbúið í þetta skiptið. Í tilefni þess læt ég flakka bestu uppskrift að heitu í ofni, sem ég hef prófað lengi:
3 Gullostar
2-3 bréf reykt skinka (mér finnst hunangsskinkan rosalega góð)
2-3 rauðar paprikur (eftir smekk og stærð)
1 peli rjómi
Hvítt brauð.
Osturinn bræddur með smá rjómaskvettu. Skinka og paprika skorin smátt og bætt í ostablönduna. Rjóma bætt í eftir þörfum, þetta á að vera þykkfljótandi.
Skorpan tekin af brauðinu og það rifið í eldfast mót. Gumsinu hellt yfir og allt bakað í ca 30 mínútur við 180° eða þar til orðið ljósbrúnt og stökkt. Afskaplega einfalt en að sama skapi syndsamlega gott (og ógurlega fitandi!).
Eigum við að ræða eitthvað pólitík og handbolta? Það er varla að ég þori að opna fyrir þær gáttir. Ég veðjaði á að Frakkland ynni keppnina og að við lentum í 7. sæti í léttvínstippi vinnunnar. Ég held ég hafi skotið á rétta landið en sætið verður eitthvað óskemmtilegra! Mér finnst alveg hreint ótrúlegt að horfa á liðið spila á þessu móti. Auðvitað reynir maður að hvetja liðið sitt í blíðu og stríðu en það fer að verða asskoti erfitt að segja eitthvað jákvætt um leik okkar manna. Ég á að vísu gamlan bekkjarbróður í markinu, hann Hreiðar, og finnst ofsalega gaman að sjá hvað hann er að standa sig vel. Svo er Alex alltaf sætur.
Ég vil fá að kjósa mér nýja borgarstjórn. Þetta, sem í byrjun var skrípaleikur af bestu gerð, er orðið eitthvað skelfilega sorglegt og rotið. Ég held að við ættum að reka allt þetta lið og byrja upp á nýtt. Nýtt upphaf með nýju fólki er sennilega það eina sem einhverju gæti bjargað í stöðunni. Treystir einhver þessu fólki til að stjórna borginni okkar?
janúar 25th, 2008 at 12:19
Gaman að þú skulir vera byrjuð að blogga aftur sæta…
kv. Ragnheiður
janúar 25th, 2008 at 14:50
Nei hvur fjandinn. Allt fjörið virðist hafa byrjað í vinnunni eftir að ég hætti! Aldrei fékk ég heitan brauðrétt í vinnunni!! (Get reyndar ekki kvartað þar sem ég er núna:)
Vona að þér sé sama þótt ég kíki við og við á síðuna, sá á msn-inu að þú varst byrjuð að blogga aftur
janúar 25th, 2008 at 17:45
Ragnheiður: Takk skvís! Ég er svooo alltaf á leiðinni að hringja…
Linda: Of course. Bara heiður að hafa þig sem lesanda
Söknum þín í vinnunni – þú verður bara að kíkja í kaffi eitthvert föstudagshádegið!
janúar 30th, 2008 at 10:56
Takk fyrir þessa girnilegu brauðuppskrift
Mun svo sannarlega hafa hana í næsta frænkuboði. Trúðu mér, manni veitir ekkert af svona góðri upplyftingu með svona andstyggilegan vetur hangandi yfir okkur! Er hjartanlega sammála þér með borgarmálin, ég hefði viljað fá að kjósa aftur, þetta er skrípaleikur aldarinnar!! Handboltinn – ja maður þarf svo sem ekki að gera sér háar hugmyndir þegar okkar menn fara og keppa en þessi frammistaða er náttúrlega ekki eins og við myndum vilja hafa hana. Það er FRÁBÆRT að þú skulir vera farin að blogga aftur og mér finnst alltaf svo gaman að lesa það sem þú skrifar – þú ert frábær penni eins og sagt er
Sjáumst, hafðu það sem allra best í þessari vetrarhörku hér á landi….
Knús, knús og kram. Þín Anna.